Das Boot

Boot, Meer, kunst – een combinatie waardoor bij Wijchenaren ooit de haren recht overeind gingen staan en die ook nu nog het nodige oproept. Maar dat kunst en Meer niet zonder Boot kunnen staat inmiddels als een paal boven water!

De boot had een hoofdrol, een heldenrol!, vooral aan het begin en aan het einde van MEERkunst. De boot bracht niet alleen de werken zelf het Meer op, maar ook de betonblokken voor de verankering. Ze was een sleepboot, een duwboot, een watertaxi, een werkplatform en zelfs een reddingsboot, toen het orkestje van Matthé van Oostrom een kleine Titanic deed en al spelend onder water begon te zakken.

heen en weer, heen en weer

Vele ritjes zijn er gemaakt met de boot, van en naar de werf, en van het ene meer naar het andere: op de trailer, van de trailer, in het water, uit het water…en dat dan keer op keer op keer.

De boot die we van de gemeente Wijchen mochten lenen is eerder een bak, een lomp ding dat niet óm te krijgen is, heel veilig natuurlijk. Maar door gebrek aan aerodynamica ook niet echt vooruit te branden: er moest hard aan de riemen getrokken worden. Gelukkig dat eerste stuur Mientje Wigman van varen weet en penningmeester Mart de Bruijn van roeien.

zwaar weer

Evenzogoed fijn dat het Waterschap ons een gemotoriseerde boot leende om werken uit het water te halen. Welkome extra PK’s om de betonblokken los te trekken uit de bodem waar ze zich na een paar maanden al flink genesteld hadden.

Het weer was bij die laatste werkzaamheden wel heel anders dan op de zonnige junidagen toen alles te water ging. In de stromende regen hebben de Gemeentemannen, behulpzaam als altijd, een laatste rondje voor ons gevaren. Hulde!

Daarmee komt er een einde aan ruim drie maanden MEERkunst – Vrijheid op het water. We hopen dat heel veel mensen er plezier aan hebben beleefd en al wandelend hun gedachten misschien eens hebben laten gaan over wat vrijheid voor hen betekent.

Vaarwel!